• Slide image one
  • Slide image two
  • Slide image three

Nieuwsflits

Er zijn weer nieuwe club van 50 leden bekend. Nu jij nog? 

Race 1 - verslag: Persoonlijk record gereden!

Na een prima verlopen voorjaarstraining in Spanje was het afgelopen woensdag tijd voor de eerste race van dit seizoen. In vergelijking met circuit Cartagena waarop de voorjaarstraining verreden werd, is Assen een bloed- en bloedsnel circuit. Dat dat de eerste rondjes even wennen zou zijn, stond voor mij vast. Om de verhouding even te schetsen, op Cartagena reed ik op een paar na alle bochten in de 2e versnelling. Op het circuit van Assen neem ik 2 bochten in de 2e versnelling. De rest in de 3e, 4e, 5e of 6e versnelling. Een bocht induiken vol in de 5e of 6e versnelling is echt wat anders dan wanneer je dat in de 2e versnelling doet. En dat is wat Assen zo mooi maakt. Daarom wordt Assen "the Cathedral of Speed" genoemd. 

's Ochtends vroeg ontwaakte de paddock onder het genot van dikke mist. En kou. Tijdens de vrije training was er mist, het was ongeveer 4 graden. Niet ideaal om ultrasnelle rondetijden te zetten. En dat gebeurde dan ook niet. Niet door mij, en door niemand. Grip was er namelijk niet al te veel. Maar het even wennen aan de lijnen op Assen en voorzichtig wat snelheid opbouwen lukte enigszins. Na 20 minuten trainen kwam ik met tintelende vingers van de kou weer terug de pits in. Hou dichter de kwalificatie bij kwam, hou meer de zon doorbrak. De mist trok op en heel voorzichtig steeg ook de temperatuur. In de andere klassen zagen we de rondetijden dalen. Blijkbaar werd de grip steeds beter, dus dat gaf vertrouwen voor de kwalificatie. Rond 11.40 uur was het tijd voor mijn kwalificatie. Ik twijfelde niet en ging er direct vol voor. Omdat ik in de vrije training niet echt hard had kunnen rijden, moest het nu gebeuren. 20 minuten de tijd om het te doen. Geen tijd te verspillen dus. Eerste ronde gebruiken om te voelen hoe het gripniveau was. Dat was prima, dus het gas kon er vol op. En het liep mooi, al zeg ik het zelf. Probleemloos verliep de kwalificatie voor me. Een paar snellere rijders kwamen me wel voorbij en andersom kon ik een paar langzamere rijders voorbij komen. Aan het einde van de training bleek ik een 10e tijd te hebben gereden. Kijkend naar het uitslagenlijstje leek het erop alsof sommige jongens die normaliter iets sneller zijn, nu wat minder vertrouwen hadden gehad. De kans dat ze in de race alsnog voorbij zouden komen was aanwezig. Mijn kwalificatietijd was een nette 1:51, dat is een seconde boven mijn eigen persoonlijk record. Niet slecht voor een eerste keer weer. 

 Foto

Klik op de bovenstaande foto voor meer foto's.

Pas om 14.20 uur was het tijd voor de eerste race. Ondertussen was de zon erbij gekomen en was de temperatuur gestegen naar zo'n 11 a 12 graden. Niet heel warm, maar het kon ermee door. Startend vanaf de 10e plek kwam ik goed van mijn plek en goed door de eerste bocht. In de Ossebroeken en de Strubben bochten had ik een verkeerde lijn te pakken waardoor ik een aantal posities moest laten schieten. Ik kwam in een groepje terecht waarmee ik de gehele race strijd moest leveren. Met een paar man zaten we bij elkaar en bleven bij elkaar. De strijd was mooi. Met name de strijd met Mike Obdam was erg mooi. Stuivertje wisselen gedurende een ronde of 3 a 4 tijdens de race was het devies, maar wel heel fair. Marc Wingelaar (15) heeft het grotendeels op beeld gezet. Kijk de film hieronder.

Dim lights Embed Embed this video on your site

Ik ben in beeld vanaf het begin tot 2.43 min. en daarna vanaf 8.04 min. tot 18.51 min.

Helaas was Marc Wingelaar in de laatste ronde iets slimmer dan mij.. Ik had hem in de eerste helft van de race uitgeremd, waardoor ik dacht dat hij me op de remmen niet te pakken zou krijgen. Maar in de laatste ronde lukte het Marc om mij voor de GT bocht uit te remmen, iets dat ik absoluut niet verwacht had. Met geen mogelijkheid om meer terug te komen in het korte stuk naar de finish toe eindigde ik op de 15e plaats. Maar belangrijker en leuker: Ik heb een persoonlijk record gereden: 1:49.926. Eindelijk onder die magische 1:50 grens gereden, iets waar ik al een hele tijd tegenaan zat te kijken. Zeer tevreden ben ik over die tijd.  

In race 2 was de bewolking weer dicht, de zon was weg en de temperatuur was iets gezakt. Zo laat mogelijk de bandenwarmers eraf om zo laat mogelijk bij de start te komen en ze zo weinig mogelijk af te laten koelen was de tactiek. Dat lukte goed. Mijn start was goed en ik won een paar plekjes. Bij het ingaan van de 2e ronde werd de "code 60" vlag gezwaaid. Dat is een teken dat er iets is gebeurd op de baan dat door de marshalls afgehandeld moet worden, maar het is niet ernstig genoeg om de race te stoppen. Ik wist dat het achter me gebeurd moest zijn, want ik had voor me geen valpartij gezien. Al snel zagen we een behoorlijke ravage tussen de bochten Duikersloot en Meeuwenmeer liggen. 4 motoren op of naast de baan en ook zag ik de rijders. Ze liepen of zaten allemaal, dus dat was goed. Het opruimen nam 2,5 ronde in beslag. Tijdens code 60 mag er 60 km/h worden gereden en daardoor koelden de banden behoorlijk veel af. Op het moment dat we de groene vlag kregen ging het gas er weer op. Direct stapte de achterband behoorlijk weg vanwege te weinig grip. Een waarschuwing om te zorgen dat er weer warmte in de banden moest komen. Door dat momentje kwamen er zo 2 man voorbij die blijkbaar iets meer vertrouwen hadden. Een ronde later had ik het idee dat er weer voldoende warmte in de banden zat om aan te zetten. Ik reed het gaatje naar Mike Obdam voor me weer dicht. De rest van de race was ik aan het prikken om hem voorbij te komen, maar het lukte me niet in tegenstelling tot de 1e race. Het was wel uitdagend, maar steeds kon ik er net niet voldoende naast komen om voorbij te steken. Hij had duidelijk geleerd van mijn uitremacties in race 1, want nu remde hij op die plekken duidelijk later. In deze 2e race eindigde ik op een 16e plek. Dat was ook mijn plaats in het dagklassement.