• Slide image one
  • Slide image two
  • Slide image three

Nieuwsflits

Er zijn weer nieuwe club van 50 leden bekend. Nu jij nog? 

Van wisselend rubber tot vertrouwen op Buienalarm: Assen

De week voorafgaand aan de race van afgelopen zaterdag stond in het teken van 2 dingen.

1. Zou de baan op tijd schoon zijn na de MXGP? Niets van meegekregen? Kijk hier voor foto's gemaakt op de voorgaande zondag. Het anders zo heilige asfalt is niet eens meer te zien op deze foto's. 
2. Zou het een droge dag worden? De hele week liet het weerbericht regen zien, maar naarmate zaterdag dichterbij kwam, werd het bericht geleidelijk aan beter.  

In het gras 

Met het inpakken van de spullen op vrijdagavond was ik in ieder geval doorweekt, dus dat water zouden we op zaterdag geen last meer van hebben. 's Avonds op de paddock was het gezellig druk en het was droog, dus dat gaf moed. De volgende ochtend startte met het keuren van de motor. Hierbij werd lichte speling in het balhoofd geconstateerd, dus moest voor aanvang van de vrije training worden opgelost. Dat was maar weinig werk dus dat gaf geen problemen. Banden hoefde ik niet te wisselen, want de motor had ik naar Assen gebracht op regenbanden, en die waren ook nodig in de vrije training. Het had vroeg in de ochtend geregend, maar het duurde lang voordat het asfalt droog werd. Op nog nat asfalt verreden we onze vrije training. Het was goed om te zien dat het asfalt perfect schoon was gemaakt na de MXGP van de week ervoor. Daar waar anders gras ligt, lag nu nog wel wat zand, maar dat is naast de baan. Op nat gras moet je ook niet komen, dus dat was niet erg. Het antwoord op de eerste vraag was dus "ja" en op de tweede dus "nee". Helaas. De vrije training probeerde ik mezelf langzamerhand weer wat vertrouwen in te praten. Ik kon merken aan mezelf dat de valpartij van de laatste race een deukje in het vertrouwen had gemaakt. Net wat eerder remmen dan ik anders deed om zodoende minder hard te hoeven remmen. Ik kreeg het nog niet voor elkaar om dat al weer op het oude niveau te brengen. Maar tot mijn eigen verbazing stond ik na de vrije training wel op een 7e plaats. Niet dat het ergens om gaat, maar toch. Hier de uitslag. 

Kwalificatie
Ondertussen Buienalarm, Weeronline, Buienradar en allerlei andere weerstations in de gaten houdend maakten we ons klaar voor de kwalificatie. De bandenwarmers gingen alvast om de velgen met de droogweerbanden, zodat als deze nodig bleken te zijn, ze in ieder geval ook warm waren. Met nog zo'n half uur te gaan voor de kwalificatie leek het erop dat het asfalt droog genoeg werd om te rijden met slicks, dus moest er gewisseld worden. Al tijdens de eerste ronde bleek deze keuze de juiste te zijn. Het asfalt was droog, met hier en daar nog een donkerder plekje. De lijnen en curbstones waren nog wel vochtig, daar moest je beter niet op komen merkte ik al snel. Ik was de baan opgegaan achter pitboxgenoot Joep, maar ik kon hem net niet volgen. Dat dat niet best was besefte ik me al direct. Ook op het droge asfalt merkte ik dat ik te vroeg remde. Ik kon mezelf voorhouden dat ik niet gevallen was op droog asfalt, dus dat ik niet anders hoefde te rijden, maar toch kon ik die knop nog niet helemaal om zetten. Mijn eigen rijden voelde langzaam aan en dat bleek ook wel uit de tijd die ik had neergezet. Het had zeker 3 seconden sneller moeten zijn. Zelfs Marc Wingelaar met zijn nog niet geheel herstelde schouder was sneller. Niet dat ik hem dat niet gun hoor, maar om aan te geven dat ik dus onder de maat had gepresteerd. Ik mocht starten in het midden van rij 6, hier de uitslag.

Race 1
In de tijd voor race 1 kwam er weer zo'n kort maar hevig buitje over het circuit drijven. Met nog een uur te gaan was de baan weer drijfnat geworden. Buienalarm liet geen nieuwe buien meer zien voor de komende tijd, dus nu was de grote vraag hoe snel het asfalt droog zou worden en welke banden de juiste keuze zouden zijn. Zo'n 20 minuten voor de start van de race was het asfalt nog steeds erg nat. Regenbanden dus. Dat betekende weer wisselen van de wielen. Op de startopstelling bleek dat iedereen deze keuze had gemaakt. Maar al tijdens de opwarmronde waren er hier en daar al een droog plekje te zien. En de zon scheen volop. Ik was benieuwd of de regenbanden de 10 ronden zouden overleven. Daar zouden we vanzelf achter gaan komen, niet dan? Mijn start was goed en bij het opkomen van de Veenslang lag ik ongeveer op de 10e plaats. Dus zo'n 7 plaatsen goed gemaakt in de eerste 4 bochten. Prima begin, dat gaf moed. Ik zat mooi in een groepje coureurs. Het asfalt droogde zienderogen op, de zon deed haar werk goed. Na een ronde of 3 was de rijlijn over het gehele circuit al droog. Om de banden te koelen reed ik op de rechte stukken over de natte plekken. Dat was nog eens 2 ronden later ook al niet meer mogelijk, want toen was het bijna allemaal droog. Met regenbanden rijden op een droge baan is best wel apart. Ze hebben minder stabiliteit dan droogweerbanden, waardoor bij het proberen om rondetijden te rijden die je in het droog kunt zetten er allerlei bewegingen ontstaan in de motor die je anders nooit meemaakt. Moeilijk rijden is dat. Maar blijkbaar hielden mijn regenbanden het iets beter dan die van de man voor me, Corne Adams, want ik liep naar hem toe op het einde van de race. In de twee-na-laatste ronde had ik besloten waar ik hem kon passeren en ik besloot om dat in de laatste ronde te gaan proberen. Helaas was er een valpartij in de een-na-laatste ronde waarbij de dokter de baan op moest komen. Hierdoor werd een "code 60" ingesteld die duurde tot aan de finish. En zoals u weet mag je dan niet inhalen. Weg plannetje en ik werd 11e. Hier de uitslag van race 1.

GT bocht 

Race 2
In de aanloop naar de tweede race was het prachtig zonnig. En toch hielden we angstvallig Buienalarm in de gaten. Onze race zou starten om 15.45 uur. Buienalarm gaf een hele zware bui op van 15.45 tot 15.55 uur voor het circuit. Zou deze voorspelling van Buienalarm kloppen? Zo ja, dan waren de slicks geen optie. Zo nee, dan waren de regenbanden geen optie. Joep en ik besloten te gokken op de juistheid van Buienalarm en dus de regenbanden te monteren? Tenminste, Joep liet ze zitten, maar bij mij waren ze er al onder weg, en dus konden ze er weer terug onder. Buienalarm liet ons niet in de steek. Klokslag kwart voor vier kwam de hevige bui. In korte tijd was het circuit drijfnat. Bij de startopstelling zag ik sommige mannen niet staan, sommigen stonden op slicks, maar toch stonden de meesten aan de start op regenbanden. Blijkbaar waren we niet de enige die goed naar het weerbericht hadden gekeken. Helaas voor hem had pitboxgenoot Marc Wingelaar in race 1 zijn regenbanden helemaal kapot gereden en had hij geen andere keuze dan te starten op slicks. Respect, om op slicks te starten en de hele wedstrijd uit te rijden, echt waar. Ook Frank Teunissen zag ik met een slick achterband rijden. Hij had wel een regenband voor. Ook hij had zijn achterband kapot gereden in de eerste race. Nu startend vanaf rij 4, plaats 11 was mijn start goed. Normaal gesproken kun je bij het oprijden van de Veenslang wel ongeveer zien waar je bent terecht gekomen in het veld, maar door de spray van de mannen voor me zag ik niets anders dan spray. Hoeveel man er precies voor me reden kon ik niet zien. Wel wist ik dat niemand me voorbij was gegaan, en ik een paar man had gepakt.  Op het natte asfalt lagen de kaarten toch net even anders dan op het drogere asfalt. Langzamerhand kwam ik verder naar voren te rijden. Ik kwam in een mooie strijd met Joep Haverkamp terecht, die me voorbij kwam op een moment dat ik een beetje opgesloten zat achter Camiel Blokhuizen. In het onderstaande filmpje zie je op 8.00 m Joep aan Camiel voorbij gaan en op 8.01 m ga ik Camiel voorbij. Gelukkig kon ik Joep in de Ruskenhoek weer voorbij gaan. Als je heel goed kijkt, kun je dat nog net zien op het filmpje.

Dim lights Embed Embed this video on your site  

Helaas kon ik Joep niet de hele race achter me houden want in de een-na-laatste ronde komt hij me nog voorbij en rijdt dan ook nog eens bij me weg nadat ik een enorme zwieper maakte door vol accelererend over de curbstones te willen rijden. Dat was te veel voor de grip van de achterband, maar gelukkig bleef ik in het zadel zitten. De aansluiting was ik daardoor wel kwijt. Wel lukt het me om in de laatste bocht van de race Dave Rogge te passeren waardoor ik deze race als 5e over de finish kom. Hier de uitslag.

Stand in kampioenschap
Voor de start van deze race stond ik 9e in de stand. Ik heb goede zaken gedaan, want nu ben ik op plek 6 terecht gekomen. De eerlijkheid gebied te zeggen dat Marcel van Pijkeren (mijn 501 km teamgenoot) met racen gestopt is, waardoor hij nu naar beneden is gezakt. Ik heb dus 1 plek cadeau gekregen. De race op 5 oktober is een 4-uurs wedstrijd, deze telt niet mee voor het kampioenschap. De laatste dag van het seizoen, 19 oktober, zijn er nog 2 races te rijden. De kans dat ik nog stijg in het kampioenschap acht ik niet zo groot, met 24 punten achterstand op de nummer 5. De kans om nog weer te zakken is groter, maar daar ga ik op 19 oktober de strijd dus voor aan!

 Stand