• Slide image one
  • Slide image two
  • Slide image three

Inschrijven nieuwsbrief




Nieuwsflits

Er zijn weer nieuwe club van 50 leden bekend. Nu jij nog? 

4 dagen trainen in Cartagena (Spanje)

Na een lange tijd niet gereden te hebben, was het dan eindelijk weer zover. Maandagochtend 7 maart, om 09.00 uur, voor het eerst in maanden weer het circuit op. Die eerste rondes zijn zo mooi, zo intens genieten, zo lang op gewacht. Dat is met geen pen te beschrijven, echt niet. Ik probeer dat verderop misschien nog wel, maar eerst even het begin.

  

Klik op de foto voor de rest van de foto's 

Een week voor de training leverden we de motor en bijbehorende onderdelen, gereedschap en dergelijke al in zodat dat gezamenlijk in twee vrachtwagens naar Spanje gebracht kon worden. Op zondag vlogen we (Hendrik, Erik en ik) zelf naar Alicante om met een gehuurd Corsa'tje naar het hotel te rijden. Met dank aan Ryanair voor de ellenlange vertraging slaagden we erin om 's nachts rond 01.00 uur in het hotel aan te komen. Na een heerlijke lange nachtrust ;-) stond om 06.15 het ontbijt gereed en konden we naar het circuit om de motor weer op te zoeken en uit te pakken. Het leek wel op het uitpakken van een cadeautje. Samen met de jongens van het Fastfood racingteam vonden we een pitbox van waaruit we de hele week zouden opereren. Het uitpakken van het krat en het inrichten van de pitbox was nauwelijks klaar of het was al tijd voor de verplichte briefing. Het gebruikelijke verhaal waarbij we op het hart gedrukt kregen dat het hier geen wedstrijd betrof en we dus fatsoenlijk en met respect met elkaar op de baan om moesten gaan.

Er waren 4 groepen, Fast 1, Fast 2, Intermediate Fast en Intermediate. Mooi hoe de Engelse organisatie niemand het gevoel geeft langzaam te zijn door de juiste groepsnamen te kiezen. Ik werd in de Fast 1 groep ingedeeld en dat betekende dat ik om 09.00 uur aan de bak mocht. Als eersten de baan op. Om een beetje te wennen verplicht de organisatie om de eerste 3 rondes van de eerste sessie achter een instructeur te rijden die het tempo aangeeft. Dat ligt niet al te hoog, zodat iedereen een paar minuten de tijd heeft om het circuit te leren kennen of in mijn geval weer te herkennen. En na deze 3 rondes mochten we "los". Heerlijk! Volle bak over het rechte stuk. Hard remmen, hard insturen, plat leggen en vroeg op het gas om hard naar de volgende bocht te vliegen. Tenminste, dat is de bedoeling. En dat lijkt in zo'n eerste sessie ook wel zo te zijn, totdat je de bijbehorende rondetijden hoort en beseft dat dat nog ver weg is van de tijden van vorig jaar. De eerste sessie is misschien wel de mooiste van het hele jaar omdat het meer dan 5 maanden heeft geduurd sinds de laatste rit. Maar het zeker niet de snelste sessie. De scherpte is weg, het is weer wennen. Precies het doel van deze 4 dagen trainen.

Klik op de foto voor de rest van de foto's 

Iedere dag bestaat uit 7 sessies van 20 minuten. Jammer genoeg werkt het Spaanse weer niet helemaal mee. Na 3 droge sessies op de ochtend begint het kort voor de 4e sessie te regenen. Voor ons het sein om eerst maar eens voor wat middageten te zorgen. Wie weet is het daarna wel weer droog ....? Helaas is dat niet het geval. Geen nood, er zijn regenbanden mee bij Hendrik en mij. Er zijn van de 150 deelnemers echter maar weinig mensen die ervoor kiezen om te gaan rijden. De organisatie verklaart de middag daarom als open pitlane, dat betekent dat de groepsindeling met sessietijden overboord is gezet. Rijden wanneer je wilt dus. Na gauw de regenachterband om een velg gelegd te hebben ga ik dus de baan op. Er is me verteld dat het lang niet heeft geregend en dat daarmee de baan glad kan zijn. Ik begin daarom rustig met het rijden van mijn rondes. Geen echte haast, gewoon weer een ritme krijgen. Hoe langer ik rij, des te makkelijker het gaat. Het asfalt is helemaal niet glad, ik heb geen enkel probleem op het natte asfalt en ik stop er pas mee als het lampje van de lege tank oplicht. Na een tankbeurt en een korte pauze ga ik samen met Hendrik nogmaals naar buiten voor een sessie. De baan is iets droger geworden, omdat de regen iets minder hard is. Daardoor komen er wat meer mensen de baan op, maar meer dan een stuk of 15 a 20 zijn het nooit geweest. Na ook nu het oplichtende lampje van de benzine te hebben gezien ga ik weer naar binnen en besluit dat het daarmee goed is geweest voor de eerste dag.

Met de pitbox-genoten 's avonds in het centrum van Cartagena wat gegeten en gedronken en sterke verhalen uitgewisseld om daarna niet te laat naar bed te gaan en een beetje slaap in te halen. De volgende ochtend mochten we om 9.00 uur weer aantreden namelijk. De tweede dag begon met het wisselen naar slicks omdat het een stralende dag was met volop zonneschijn. En gelukkig zouden de regenbanden voor de volgende dagen ook niet meer nodig zijn.

De ochtend van de 2e dag stond in het teken van het vinden van snelheid. Dat doe je niet echt op in de regen en daarom moest dat op deze dag nog gebeuren. Ik was niet de enige, want de meesten hadden niet eens gereden de middag ervoor. Een enkele hele snelle rijder had helemaal geen problemen, zo reden onder andere Bryan Schouten, Chris Nobel, Johan Frederiks en Peter Schalken bij mij in de sessie. Geweldig, wat gaan die jongens hard rond. Dat zet rijders van mijn niveau weer even met beide voetjes op de grond hoor... Op Racesport.nl werd aan hen een stukje gewijd. Vreemd dat mijn naam daarin helemaal niet voorkwam zeg ;-) Met dank aan 1 van deze snelle coureurs mocht ik nog even stuk door de grindbak. Ik was mijn pitboxgenoot Willem aan het binnenhengelen en aan het zoeken naar een plekje om hem te passeren. Op een gegeven moment werden we beide tijdens het aanremmen en insturen voorbij gestoken, dat ging kort voor Willem langs. Hij schrok daar een beetje van waardoor hij zijn motor even oprichtte. Mijn voorwiel zat naast zijn achterwiel en daardoor moest ik ook oprichten om hem niet te raken. Ging prima, maar gevolg was wel dat ik rechtdoor de grindbak in moest. Geen probleem, want ik hield het overeind. Willem had het ook door gehad want na de sessie kwam hij direct bij me om te vragen of het goed was gegaan. Netjes.

En hoewel het weer top was, moet ik aan het einde van de dag bekennen dat het rijden nog niet vanzelf en vloeiend ging. De 6 sessies die ik reed zorgden wel voor een beter ritme, maar het was nog niet op het punt waar ik vond dat het moest zijn. Dat kwam eigenlijk pas rond de middag van de derde dag. Dat was het punt waarop alle zaken weer gingen zoals het zou moeten. Remmen, remmend insturen, apexen halen en vroeg genoeg op het gas, dat klopte vanaf dat moment weer helemaal. Aan het einde van de derde dag zat ik weer op de rondetijd die ik vorig jaar ook reed met deze motor. Dat gaf de burger moed voor de laatste dag. 

Op de derde dag was het tijd om nieuwe remblokken te monteren. Terwijl ik daar mee bezig was kwam Jaap bij me. Hij had nog gebruikte remblokken liggen van zijn vorige motor, die passen in mijn klauwen. Het bleken de befaamde Z04 remblokken van Brembo te zijn. Al veel goede verhalen over gehoord, maar de prijs van deze blokken hield me altijd tegen om ze kopen. Van Jaap kreeg ik de gebruikte blokken om te proberen. Dus in plaats van nieuwe blokken gingen deze gebruikte blokken erin. En bedankt Jaap, vanaf nu moet ik altijd deze dure blokken hebben. Nondeju en andere krachttermen, wat een geweldige remblokken. Veel meer remkracht dan ik gewend was en ook nog eens geweldig doseerbaar. Perfect. Wel jammer dat ik nu natuurlijk niet meer zonder deze blokken kan. Dus, remblok sponsor gezocht! Haha. 

De vierde en laatste dag zou echter geen ronderecords op gaan leveren. Het was droog en zonnig, maar er stond ook een windkracht 6. Dat betekende dat de topsnelheid op het rechte stuk nogal lager lag, maar ook dat we nogal over de baan waaiden. Een windvlaag stuurde me zelfs bijna naast de baan. Gelukkig hield ik dat nog net. Het was verbazingwekkend om te zien hoeveel rijders tegen de middag op deze laatste dag al stopten met rijden. De middagsessies waren daardoor wel heerlijk rustig. Wij reden door tot het bittere einde van de laatste sessie op de laatste dag!

Conclusie: de motor is nog steeds top. De veringservice en het onderhoud hebben haar goed gedaan. Ik heb een mooi ritme opgedaan dat ik hopelijk kan vasthouden dit seizoen. Op zaterdag 30 april staat de 1e race van het seizoen op het programma.