• Slide image one
  • Slide image two
  • Slide image three

Inschrijven nieuwsbrief




Nieuwsflits

Er zijn weer nieuwe club van 50 leden bekend. Nu jij nog? 

Race 1 in Assen

30 april. Koninginnedag. Of toch niet. Tegenwoordig is het feest een paar dagen eerder. Maar ... dit jaar was het op 30 april ook feest. Het feest van de 1e race van het seizoen. Iets waar ik - en met mij al die andere racers vast ook - het afgelopen winterseizoen reikhalzend naar uit hebben gekeken. Bijna leek de winter met nog een laatste stuiptrekking het feest te verstoren, maar gelukkig scheen gewoon de zon.

Op vrijdagavond arriveerde ik op het circuit van Assen. Het paddock stond al behoorlijk vol met auto's, busjes, aanhangers en caravans. Ik was nog net op tijd om de sleutel van de laatst beschikbare pitbox op te halen. Goed om te zien dat het blijkbaar een dag met volle startvelden zou gaan worden. Een frisse nacht later stond rond 8 uur het inschrijven en keuren op het programma. Wachtend in de rij was het een vrolijk weerzien van vele bekende gezichten. Gezellig. De Honda doorstond de keuring wederom glansrijk en daarna konden de voorbereidingen getroffen worden voor de vrije training. Deze ging voor mij in de Race Cup 1000 iets na 10 uur van start. Het was nog behoorlijk koud. De asfalt temperatuur bedroeg 4 graden en dus was het zaak om met het koppie te rijden. Cartagena was al weer anderhalve maand geleden dus was de eerste sessie ook wel een welkome om even weer te wennen aan de snelheid. En gaf het de kans om te wennen aan de veranderde layout van het TT-circuit. De snelste bocht op het circuit, de Ruskenhoek, die we de afgelopen jaren mochten gebruiken, is vanaf dit seizoen voorbehouden aan de internationale races. Alle andere gebruikers van het circuit rijden de oude langzamere variant van deze bocht. Voor mij was het jaren geleden dat ik de oude variant had gereden, dus dat was wat extra zoekwerk naar het rempunt en de juiste lijn door de bochtencombinatie. Met weinig bijzonderheden was na 20 minuten de vrije training voorbij.  

 Foto's

Klik op de foto voor meer foto's

Voor de kwalificatie verving ik de achterband voor een verse. De kwalificatie startte rond het middaguur en de temperatuur was al weer iets gestegen, dus ik ging in aanvalsmodus de baan op. Zonder verkeer reed ik mijn rondes en ze verliepen ronde na ronde beter. Ik kwam weinig rijders tegen op de baan maar tegen het einde van de sessie kwam Jarno Dulos me nog wel voorbij gevlogen. Die ging hard, waardoor ik mezelf afvroeg of ik wel snel genoeg rond ging. Dat bleek niet helemaal het geval. Ik had me op een 17e startplaats gekwalificeerd en dat was niet wat ik vooraf had bedacht. Ik was nog een paar secondes kwijt, maar kon ze niet vinden. 

Pas tegen 3 uur 's middags was het tijd voor de eerste race. Mijn doel was eenvoudig; verder naar voren rijden dan mijn startplaats. Ik was overtuigd dat dat mogelijk zou zijn. De eerste start van het jaar is zo'n moment waar je naartoe leeft. Persoonlijk vind ik de start een van de mooiste momenten uit een race; de spanning vooraf, het met z'n allen op de eerste bocht afstormen, heerlijk! En het was ook een mooie start, ik won 1 of 2 plaatjes en het begin was dus mooi. Ik zat al snel in een groepje met op kop daarvan Marc Wingelaar, kort op z'n hielen gezeten door Hugo DUllemont, Huub van Loon, Jelmer Samplorius, Marc Visser en ikzelf. Hugo was Marc al vrij snel voorbij wat een groepje van 5 overliet. Voor ons groepje liepen de anderen bij ons weg en het leek erop van achter uit de groep gezien dat Marc het tempo van de rest drukte.

Na een aantal rondes ging ik Marc Visser in de Ramshoek buitenom voorbij. Gaaf punt, 5e versnellingsbocht met hoge snelheden. Dat moest ook want Marc had een gaatje laten vallen en dat reed ik in anderhalve ronde weer dicht. Ondertussen was het groepje Marc, Huub, Jelmer en ik geworden. Kort daarop gingen zowel Huub als Jelmer Marc voorbij en kwam ik in zijn wiel te zitten. Met nog 4 rondes te gaan leek het me duidelijk dat ook ik Marc zou passeren. Dat bleek echter nog niet zo eenvoudig. Ik kon op haren en snaren bij Marc blijven maar een aanval inzetten was er toch echt niet bij. Omdat ik merkte dat ik moe werd - ja, ja, conditie gebrek - begon er een heel klein gaatje naar Marc te ontstaan. En toen, 2 rondes voor het einde verremde Marc zich voor de GT bocht, ging wijd, trok ondertussen nog een dikke zwarte streep met de achterband (later hoorde ik dat hij zich verschakeld had en de motor in de 1e versnelling trapte). Ik kon er dus eenvoudig voorbij blazen en met nog 2 rondes te gaan beet ik op mijn tanden en ging ervoor. Marc zou mij niet meer inhalen! En dat deed hij ook niet waardoor ik een 14e plek in deze race had veroverd. Meer zat er echt niet in, te meer omdat ik blijkbaar een verkeerde band had gekozen voor deze race. De achterband bood niet de grip die ik normaal ken en bij het terugkeren in de pitbox werd duidelijk dat de band echt overleden was. Compleet aan stukken gereden helaas.

Als afsluiter van de dag mochten we om 5 uur aantreden voor onze tweede race. Nu maar weer een andere achterband gemonteerd, want de band uit race 1 kon echt niet meer. De start ging heel erg goed. Bij het wegrijden zag ik in mijn ooghoek Camiel stil blijven staan op de grid - gevaarlijk, want de achteropkomende rijders moeten dat allemaal maar op tijd zien. Ik startte aan de buitenzijde van de baan en op een of andere manier bleef daar heel veel ruimte over, iedereen schoof naar de binnenkant van de eerste bocht. Ik remde laat en kwam daardoor zomaar 4 of 5 plaatsen verder naar voren dan ik was gestart. Mooi begin! Nu vasthouden. Ik kwam achter Hugo Dullemont en Jan Bultman terecht, mannen die in de eerste race een hoger tempo hadden neergezet. Ik kon ze even volgen maar al snel moest ik ze laten gaan. Mijn race werd een eenzame. Voor me werd het gat steeds groter. En achter me, tja, dat wist ik niet natuurlijk omdat ik nooit achterom kijk. Tot zo'n driekwart van de race reed ik eenzaam maar het laatste kwart was dat niet. Helaas kwam het bezoek van achteren. Ik werd moe en daardoor zakte mijn tempo te veel. Als eerste kwam Camiel langs. Nou ben ik normaal niet blij dat iemand voorbij komt, maar in dit geval toch een beetje. Hij was dus zeker niet aan gereden op de startgrid en dat was goed. Kort daarna komt Jelmer Samplonius me voorbij en al snel gevolgd door Rodney van der Lee. Poe, 3 plekken verliezen in een paar rondjes is toch best zuur. Ik moet zorgen dat mijn conditie weer omhoog gaat, want dit kan echt niet. Volgende race beter dus!

Senne Met Fabian

Mijn grote kleine supporters waren er ook weer bij!