• Slide image one
  • Slide image two
  • Slide image three

Inschrijven nieuwsbrief




Nieuwsflits

Er zijn weer nieuwe club van 50 leden bekend. Nu jij nog? 

Raceverslag Mettet

In 2010, het jaar van opening van het circuit, reed de ZAC-competitie voor het eerst op het circuit Mettet. In 2011 waren we er weer. Om vervolgens pas in 2016 voor de 3e keer naar het Belgische Mettet te trekken. Mettet is kort, heeft bijna alleen maar bochten waar je met een 1000cc motor in de 1e of de 2e versnelling doorheen gaat en draait voornamelijk linksom. Kortom, het lijkt in niets op het circuit van Assen, waar we jaarlijks vaak rijden. Een welkome afwisseling dus wat mij betreft! Bij aankomst op de paddock - laat in de avond, want Mettet is een behoorlijk eind rijden - was het duidelijk dat het behoorlijk vol was. De paddock stond al bijna helemaal vol. Goed om te zien dat ik niet de enige ben die de afwisseling verwelkomt! 

 Mettet

Klik op de foto voor de overige foto's 

De dag startte met 2 vrije trainingen.  In de eerste vrije training was het duidelijk dat een groot deel van het veld ook al lang niet op dit circuit was geweest, een enkele uitzondering daar gelaten. Het was echt zoeken naar rempunten, instuurpunten, de ideale lijn en vaste referentiepunten waardoor de rondes makkelijker zouden worden. Na 20 minuten vrije training had ik voor mijn gevoel het circuit redelijk in m'n kop, maar echt hard was het nog niet gegaan. De 2e vrije training bracht daar verandering in. Ik had vrije ruimte op de baan, waardoor het zoeken naar de beste lijnen redelijk ongehinderd kon.

Plattegrond

Bocht nummer 4, vernoemd naar Giacomo Agostini, is in theorie de gevaarlijkste bocht. Na bocht 6 wordt alleen de linkerkant van de band nog maar gebruikt, waardoor verhoudingsgewijs de rechterkant van de band iets minder warm blijft. Iets met het koppie rijden is daar dus het devies. Bocht 5 - Saarinen - is een 1e versnellingsbocht, net zoals bocht 10 - Paquay. Tenminste, dat is wat ik in de vrije training er van had ontdekt. In de kwalificatie kwam ik tot de conclusie dat het gedeelte van bocht 5 tot en met bocht 8 in de 1e versnelling genomen moest worden. Heel kort draaien en keren dus. In de vrije training heb ik nog even leuk met Marc Wingelaar - nr. 15 - gespeeld, er van uit gaande dat hij een camera op z'n motor had, maar helaas stond deze niet aan. Jammer, volgende keer misschien beter. 

In de kwalificatie maakte ik helaas een foute keuze. Na een aantal rondes kwam ik vast te zitten achter een andere coureur, die net iets langzamer reed dan ik dacht te kunnen. Maar ik wist zeker dat ik hem snel voorbij zou kunnen steken. Maar dat bleek niet te lukken. En in plaats van me terug te laten vallen om op die manier een vrije ronde te kunnen rijden, beet ik me in hem vast. Ik moest en zou er voorbij. Dat lukte maar kort daarbij was de sessie voorbij en bleek ik een seconde langzamer te hebben gereden dan in de 2e vrije training. Niet zo slim achteraf... Mijn tijd in de kwalificatie bezorgde me een 18e startplaats. Het veld zat dicht bij elkaar, want mijn tijd uit de vrije training had me op de 11e positie gebracht. Hoe stom mijn keuze was, werd pas echt duidelijk in de race. 

In een lang lint van rijders reden we 2 rondes achter de voorrijder aan, voordat we met een rollende start met de race begonnen. Als je 18e rijd, kun je heel ver naar voren kijken en nog steeds rijders voor je zien. Frustrerend. Ik ging de race positief in, veel kans om mannen voor me in te halen, dat maakt het racen uiteindelijk mooi. In de eerste 4 a 5 ronden lukte het me om 5 man in te halen, waaronder m'n maatje Erik Granneman. Altijd leuk om dat te doen. Sorry Erik ;-) Maar wederom kwam ik vast te zitten achter een andere coureur. Zijn Aprilia was net iets sterker uit de korte bochten, waardoor mijn enige optie was om hem uit te remmen. Helaas lukte me dat niet. Meerdere keren kwam ik net naast hem, maar nooit voldoende om hem ook echt uit te remmen en voorbij te komen. Knap gereden van hem. Ik kwam er mee op de 13e plaats en dat was niet helemaal wat ik had gehoopt.

Ik kijk ondertussen wel met een tevreden gevoel terug op de dag. Het was een supermooie dag, we hadden eens een ander circuit, de strijd op de baan was uitdagend en alles is heel gebleven. Kort samengevat, prima dag dus.

De volgende race is op 5 september, de 4-uurs endurance race op het circuit van Assen. Samen met Bas Haverkamp, Erik Granneman en Joep Haverkamp heb ik een team gevormd voor die race. Heb er nu al weer zien in!