• Slide image one
  • Slide image two
  • Slide image three

Inschrijven nieuwsbrief




Nieuwsflits

Er zijn weer nieuwe club van 50 leden bekend. Nu jij nog? 

Op naar Mettet

Op naar het Belgische Mettet. Het in 2010 geopende circuit was 2 keer eerder het toneel voor de ZAC wedstrijden, in 2010 en in 2011. Na 2011 ben ik er niet meer geweest, dus het zal absoluut even wennen als we woensdag het circuit op gaan. Anders dan vele circuits wordt dit circuit linksom gereden, er zijn 7 linker- en 3 rechterbochten. Mettet is een kort circuit, waar de rondetijden naar verwachting tussen 1.10 en 1.15 minuten zal liggen. Onderstaand een afbeelding van het circuit vanuit de lucht.

 Mettet

Luchtfoto van het circuit 

Zoals geschreven was ik er in 2011 voor het laatst, toen nog met de Yamaha YZF-R6. 

Mettet

Foto gemaakt in 2011, toen nog op de Yamaha R6. 

Mooi in het zonnetje de motor nagekeken zodat deze weer helemaal optimaal in orde is voor de wedstrijd in Mettet. Onder andere weer verse Eurol olie erin gedaan en alles even nagelopen.

Onderhoud 

 Motor weer klaar

 
Druk weekend - 2 races

Het eerste weekend van juli was een heerlijk druk weekend. Op zaterdag mocht ik wederom als teamlid van team SallandRacing deelnemen aan de mooiste race van het seizoen, de 501 km van Assen. Op zondag stond de 4e race uit de ZAC kalender op het programma, ook op Assen.

Start 

Foto: De start van de race

Eerst maar eens over de zaterdag praten. De 501 km van Assen. Een prachtige endurance race waaraan 55 teams mee doen. Team SallandRacing bestaat dit jaar uit de rijders Roel Botter, Douwe Welling en Giacomo van der Vegt. Na een probleemloze keuring van de motoren start de dag met de eerste kwalificatie training van een half uur waarin eerst Douwe gaat rijden en ik de tweede helft voor mijn rekening neem. Direct wordt de transponderwissel geoefend om tijdens de race zo min mogelijk tijd te verliezen met de transponderwissel. In totaal is er 2 uur kwalificatietijd ter beschikking en zowel Douwe als ikzelf gaan niet tot het gaatje in de eerste kwalificatie. Met het oog op wat nog komen gaat vonden we dat een goed idee, maar helaas gooit de regen onze plannen in de war. 5 minuten voor de start van de 2e kwalificatie, die een uur duurt, valt de regen met bakken uit de lucht. We besluiten om niet op de natte baan te gaan rijden. Daardoor zitten we de eerste 45 minuten uit om op het laatst nog Roel naar buiten te sturen. 

VERVOLG KOMT SNEL. 

 

 
Assen - ZAC race 3 - 2016

In de week voor de race keek ik iedere dag op de weersites. Hoe zou het weer zijn? Na het natte Zandvoort had ik wel behoefte aan droog asfalt om op te racen. Voor het eerst waren er 2 dagen achter elkaar geboekt door de organisatie. Op zondag reed de helft van de raceklassen aangevuld met vrij rijden. Op maandag reed de andere helft van de raceklassen, aangevuld met een Duitse raceklasse en circuittraining van 2 The Experience. Ik mocht zelf op de maandag aantreden, van de zondag heb ik niets gezien. Die was erg druk hoorde ik, dus dat is goed. Op zondagavond kwam ik op het circuit aan. Na het inruimen van de pitbox nog net op tijd om Max Verstappen en Nico Rosberg te zien strijden. Mooi. Kort daarna begint het helaas te regenen in Assen. De weerapp laat niets positiefs zien voor de volgende dag. Buien tot 22 mm regen per uur worden er voorspelt. De motor staat daarom klaar op regenrubber.

De volgende ochtend is het om 8 uur tijd voor de technische keuring. Het is droog, het heeft al eventjes niet meer geregend, maar de voorspellingen zijn nog niet veranderd. Om iets na 10 uur is het tijd voor de vrije training. Er zijn dan al 4 groepen voor ons de baan op geweest. De rijders van de 3e groep geven aan dat de baan droog begint te worden. Met die berichten toch nog gauw de wielen onder de motor uit gesleuteld en net nadat vrije training start, kan ik de baan op. Het asfalt is grotendeels droog, met hier en daar nog een nat plekje. De lucht is nog wat vochtig, het vizier pakt hele lichte regendruppels op. Het is een kwestie van vertrouwen in het gripniveau opbouwen. Ik kan dat in 5 rondes doen, dan moet ik terug de pitsstraat in omdat de tank leeg was. In de consternatie van het wisselen van wielen niet aan bijtanken gedacht. Dom. Gauw pakt één van mijn pitboxmaatjes de jerrycan om bij te tanken. En net voordat ik de motor weer start om de baan op te gaan gaat het licht aan het einde van de pitsstraat op rood. Te laat. Ik zet de motor dus maar terug in de pitbox. 

Mooi groepje 

Even later komt Marc Wingelaar me vragen of ik een probleem had. Hij heeft bijna 10 seconden per ronde harder gereden. Blijkbaar was zijn vertrouwensniveau een behoorlijke stap hoger dan het mijne. Problemen had ik echter niet, gewoon te weinig gereden om echt op snelheid te komen in de lastige omstandigheden.

Tussen de vrije training en de kwalificatie sputtert het af en toe licht, maar de regen zet niet door. Het dreigt wel steeds, maar het asfalt blijft overwegend droog. Als het tijd is voor onze kwalificatie is het asfalt nog steeds droog en kunnen we allemaal met slicks de baan op. Fijn, nu kan het gas er echt op. Het is wel even wennen, in april heb ik voor het laatst op droog asfalt geraced. Al snel gaat het voor mijn gevoel al weer heel erg lekker. Ik rijd 8 rondes in de kwalificatie en iedere ronde is sneller dan de ronde ervoor. Met een 16e tijd sluit ik de kwalificatie af, zo'n 4 seconden achter de man op pole-position. Dat is voor mij geen vreemd "gat" op droog asfalt in dit veld. Ik ben er tevreden mee. 

Om half drie zal de eerste race van start gaan. Een uur van te voren laat de buienradar app zien dat er rond die tijd een hele zware bui wordt verwacht. Twijfel, kijken naar de lucht, kijken op de buienradar, overleggen over de bandenkeuze, dat is wat er in het volgende uur aan de orde is. Iedereen kijkt en spiekt bij de anderen, maar niemand weet het echt. Komt de regen, komt die op het voorspelde tijdstip, hoeveel zal er vallen? Het is een gok.

Zo'n kwartier voor de race is het tijd om de definitieve beslissing te nemen. Het is nog steeds droog, wel met een regendreiging, dus ik kies voor slicks. En gok dus dat het niet of niet al te hard zal regenen. Bij de startopstelling zie ik ook mannen met regenbanden onder de motor, maar de meeste staan toch op slicks. Wie het juiste gokt is pas achteraf bekend. Vanaf de buitenkant op rij 5 is mijn start echt goed. Ik duik buitenom in de eerste bocht en heb een hoop mannen ingehaald. Ik zie vlak voor me Marc Wingelaar rijden. Die stond toch echt 2 rijen voor me, blijkbaar was zijn start niet zo best. Mooi, ik sluit aan in een mooi groepje. Het gevecht met Janko Zeggelaar, Marc Wingelaar, Jurgen Faro en iemand op een Ducati Panigale die ik niet ken is mooi. Ik verbaas me over het rijden van Jurgen, want hij stond ver naar voren getraind. Maar hij houdt het hele groepje een beetje op. De strijd is erg leuk, maar na 7 rondes verlies ik net de aansluiting met het groepje. Een gaatje van een seconde of 2 ontstaat en ik kan me niet meer naar de groep toe rijden. De rondetijden analyserend achteraf blijkt dat ik hetzelfde tempo aanhoudt, terwijl de anderen versnellen in de laatste ronden. Dat doet ook Jurgen, maar hij gaat over de limiet. In de Ossebroeken zie ik hem over het voorwiel zichzelf onderuit remmen. Later blijkt dat hij had gegokt op een regenband voor en een slick achter. Dat verklaart zijn langzamere rijden, maar verdient ook echt respect om met een regenvoorband zo hard te gaan. Helaas vergde hij iets te veel van het rubber. Ik sluit de race af op een mooie 11e plaats. En het mooiste: de voorspelde regen bleef uit. Top dus.

Voor race 2 is de bandenkeuze makkelijker. Het blijft droog. Ook deze start gaat weer top. Ik win een paar plaatsen en in mijn ooghoek zie ik het blauw-oranje van Marc Wingelaar langzaam achter me verdwijnen. Het lijkt wel alsof we altijd bij elkaar rijden. En dat is ook wel een beetje zo ;-) Ook nu kom ik weer in een mooie groep terecht. Bart Pullen, Marc Wingelaar, Jelmer Samplonius en ook Janko Zeggelaar weer zijn de mannen waar ik de strijd mee aan ga. Ik heb een ronde of 3 nodig om Bart voorbij te komen, zijn start was nog beter want hij startte achter me. In de tussentijd heb ik al 2 keer het voorwiel van Marc naast me gezien, maar hij komt er niet langs. Maar dan komt Marc bij het aanremmen van de GT toch voorbij. Een beetje met kwispelend achterwiel haalt hij de bocht nog net, maar ik heb geen kans om terug te slaan.  Een paar bochten verder verschakel ik me en dat geeft Jelmer de gelegenheid om me voorbij te gaan. In een halve ronde tijd 2 plaatsen ingeleverd. Dat was niet de bedoeling zeg! Jelmer zet direct door want aan het einde van de Veenslang remt hij Marc uit. Dat doet hij goed. Met z'n drieen blijven we dicht bij elkaar en gaan de strijd aan. Maar meer dan een paar plaagstootjes zitten er niet in. Ik kom Marc niet voorbij en Marc komt Jelmer niet voorbij. Ik kan zien dat Marc dat wel wil en ik hoop dat Jelmer en hij het in de laatste ronde zo aan de stok krijgen dat ik de lachende derde kan worden. Ondertussen komt er wel weer een hele lichte vorm van regen naar beneden, maar dat tempert ons tempo niet. We jutten elkaar zo op dat ieder van ons drieen in de 10e en laatste ronde zijn persoonlijke snelste ronde neerzet. Mijn hoop dat de beide mannen het elkaar te lastig maken komt niet uit en in dezelfde volgorde komen over de finish. Deze race eindig ik als 12e en met een grote grijns want de strijd was prachtig!

Nu op naar het weekend van 2 en 3 juli. Op zaterdag 2 juli rijd ik de 501 km van Assen, een endurance wedstrijd over 501 km, of 111 ronden. Ik rijd hetzelfde team als vorig jaar, Team Salland Racing. De dag erna, zondag 3 juli staat de 4e ZAC race van het seizoen op het programma. Een druk weekend dus! Zie ik je dan? 

Achter Marc aan 

 
Zandvoort - ZAC race 2

Lente in Nederland. Zandvoort aan zee. Een ideale combinatie zou je zeggen. De realiteit was helaas anders. Vooraf was het al duidelijk dat het de hele dag nat zou zijn. De vorige keer op het natte asfalt van Zandvoort belandde ik in de grindbak doordat ik mezelf onderuit had geremd. Dat zou op deze dag toch beter moeten kunnen. 

Het was de bedoeling van de organisatie om de klasses Sport en Race 1000 bij elkaar te laten starten. Zo was de inschrijving ook geregeld. Het gecombineerde startveld was vol. Op de dag voor de race werd besloten om toch deze beide klassen uit elkaar te halen en apart te laten rijden. Er was dusdanig veel animo van rijders uit de Sportcup dat de organisatie hiertoe besloot. Het leidde er toe dat de Race Cup niet met een vol veld van start ging, maar met circa de helft van een maximaal startveld. Het was dus op geen moment druk op de baan en dat is jammer. Ik houd van de strijd, van de drukte. Maar het was niet anders.

In de vrije training bleek al snel dat het asfalt hier weinig grip heeft als het nat is. Al snel zag ik de rode Kawasaki van Kevin Mos voor me op de baan liggen bij het uitkomen van de Kumhobocht. In de Audi-S bocht lag een grote plek grit van de vorige dag. Niet het meest vertrouwenwekkende scenario en dat was te merken aan mijn rondetijd. Die was nogal langzaam om eerlijk te zijn. In de kwalificatie ging het gelukkig beter. Het was niet moeilijk om buiten de andere rijders om de baan op te gaan en dus kon ik mijn eigen ritme rijden zonder gehinderd te worden door langzamere rijders. Langzaam maar zeker kwam het vertrouwen in de combinatie van nat asfalt en grip van de regenband weer omhoog. Ondertussen waren er al weer een boel valpartijen in de andere klasses geweest waardoor er nu een tweetal grote gritplekken bij waren gekomen waar dus olie of benzine op de baan was terecht gekomen. Eentje lag op het instuurpunt van de Kumhobocht en daar reed iedereen vervolgens omheen. Niemand durfde het aan om precies op dat plekje in te sturen blijkbaar. Ik heb het ook niet gewaagd. Na de kwalificatie bleek ik op plek 10 te staan in de startopstelling. Ik was er niet ontevreden mee.

Op een nat Zandvoort 

723- Erik Granneman ; 905 Giacomo ; 999 Jurgen Faro en in de achtergrond Kevin Mos en Siemen Smink

Bij de start van de eerste race staat Marc Wingelaar recht voor me. Hij staat op de 8e plaats en door de "auto-stijl" opstelling van steeds 2 rijders per rij sta ik dus recht achter hem. Naast me staat Rodney van der Lee en met hen beide streed ik de vorige race ook al. Mijn start is goed, de band pakt direct grip in tegenstelling tot de banden van sommige anderen. De eerste rondes zijn echt leuk, lekker in strijd met elkaar. Maar langzaam maar zeker ontstaan er grotere afstanden tussen de rijders onderling. Voor mij rijd Erik Granneman langzaam van me weg. Wat de kwalificatietijden al wel voorspelden, wordt de waarheid. Ik kom een beetje in niemandsland te rijden want ik rijd op mijn beurt weer weg van de mannen achter mij. Dan na een ronde of 4 zie ik voor een valpartij in de Tarzanbocht. In de snelheid kan ik niet zien wie het is, want ik ben druk om tussen de motor en een groot stuk afgebroken topkuip door te rijden. Dat gaat allemaal goed. Snel daarna komt de paarse "code 60" vlag te voorschijn. We rijden allemaal met 60km/h rond zodat de ravage opgeruimd kan worden. De marshalls zijn druk om benzine met grit weg te werken en de motor weg te halen. Ze zijn daar 2,5 ronde mee bezig. Als de groene vlag weer valt hebben we nog 2,5 ronde te gaan. Erik doet vervolgens wat hij daarvoor ook deed, namelijk langzaam bij me weg rijden. Helaas lukt het Jurgen Faro om me uit te remmen voor de Tarzanbocht (mijn zwakke punt op het natte asfalt) en ik probeer wel om terug te slaan maar het lukt me niet. Ik ben sneller, maar rem vroeger dan Jurgen en het lukt niet om hem terug te pakken. Ik kom zodoende als 10e over de finish in deze 1e race.

Ook bij de 2e race is de baan nog goed nat, geen twijfel over de bandenkeuze dus. Vanwege de vele valpartijen op deze dag en de tijd die met opruimen verloren gaat worden de laatste races ingekort naar 6 ronden. Echte sprintraces dus. Met een paar droge handschoenen begin ik met goede moed aan deze race. De kopmannen zijn echt een maatje te groot, maar in de eerste 4 van de 6 ronden ben ik in een groepje met Jan Bultman, Jurgen Faro, Erik Granneman en ikzelf aan het strijden voor de plaatsen 7 tot en met 10. We blijven bij elkaar en ik heb het gevoel dat ik niet als 4e van dit groepje hoef te eindigen. Helaas, op de een of andere manier rijden de andere 3 mannen in de laatste 2 rondes ineens sneller dan ervoor en ik houd dezelfde rondetijden aan. Ik kan ook niet sneller, het achterbandje stapt al meerdere keren weg bij het uitaccelereren van de bochten. Ook dit keer weer een 10e plaats, net zoals in de eerste race.

Op het moment van schrijven is het klassement nog niet bijgewerkt, dat zal ongetwijfeld snel gaan gebeuren. 

Op maandag 13 juni mogen we weer aan de bak voor onze 3e race van dit seizoen. Tot dan! 

 
Race 1 in Assen

30 april. Koninginnedag. Of toch niet. Tegenwoordig is het feest een paar dagen eerder. Maar ... dit jaar was het op 30 april ook feest. Het feest van de 1e race van het seizoen. Iets waar ik - en met mij al die andere racers vast ook - het afgelopen winterseizoen reikhalzend naar uit hebben gekeken. Bijna leek de winter met nog een laatste stuiptrekking het feest te verstoren, maar gelukkig scheen gewoon de zon.

Op vrijdagavond arriveerde ik op het circuit van Assen. Het paddock stond al behoorlijk vol met auto's, busjes, aanhangers en caravans. Ik was nog net op tijd om de sleutel van de laatst beschikbare pitbox op te halen. Goed om te zien dat het blijkbaar een dag met volle startvelden zou gaan worden. Een frisse nacht later stond rond 8 uur het inschrijven en keuren op het programma. Wachtend in de rij was het een vrolijk weerzien van vele bekende gezichten. Gezellig. De Honda doorstond de keuring wederom glansrijk en daarna konden de voorbereidingen getroffen worden voor de vrije training. Deze ging voor mij in de Race Cup 1000 iets na 10 uur van start. Het was nog behoorlijk koud. De asfalt temperatuur bedroeg 4 graden en dus was het zaak om met het koppie te rijden. Cartagena was al weer anderhalve maand geleden dus was de eerste sessie ook wel een welkome om even weer te wennen aan de snelheid. En gaf het de kans om te wennen aan de veranderde layout van het TT-circuit. De snelste bocht op het circuit, de Ruskenhoek, die we de afgelopen jaren mochten gebruiken, is vanaf dit seizoen voorbehouden aan de internationale races. Alle andere gebruikers van het circuit rijden de oude langzamere variant van deze bocht. Voor mij was het jaren geleden dat ik de oude variant had gereden, dus dat was wat extra zoekwerk naar het rempunt en de juiste lijn door de bochtencombinatie. Met weinig bijzonderheden was na 20 minuten de vrije training voorbij.  

 Foto's

Klik op de foto voor meer foto's

Voor de kwalificatie verving ik de achterband voor een verse. De kwalificatie startte rond het middaguur en de temperatuur was al weer iets gestegen, dus ik ging in aanvalsmodus de baan op. Zonder verkeer reed ik mijn rondes en ze verliepen ronde na ronde beter. Ik kwam weinig rijders tegen op de baan maar tegen het einde van de sessie kwam Jarno Dulos me nog wel voorbij gevlogen. Die ging hard, waardoor ik mezelf afvroeg of ik wel snel genoeg rond ging. Dat bleek niet helemaal het geval. Ik had me op een 17e startplaats gekwalificeerd en dat was niet wat ik vooraf had bedacht. Ik was nog een paar secondes kwijt, maar kon ze niet vinden. 

Pas tegen 3 uur 's middags was het tijd voor de eerste race. Mijn doel was eenvoudig; verder naar voren rijden dan mijn startplaats. Ik was overtuigd dat dat mogelijk zou zijn. De eerste start van het jaar is zo'n moment waar je naartoe leeft. Persoonlijk vind ik de start een van de mooiste momenten uit een race; de spanning vooraf, het met z'n allen op de eerste bocht afstormen, heerlijk! En het was ook een mooie start, ik won 1 of 2 plaatjes en het begin was dus mooi. Ik zat al snel in een groepje met op kop daarvan Marc Wingelaar, kort op z'n hielen gezeten door Hugo DUllemont, Huub van Loon, Jelmer Samplorius, Marc Visser en ikzelf. Hugo was Marc al vrij snel voorbij wat een groepje van 5 overliet. Voor ons groepje liepen de anderen bij ons weg en het leek erop van achter uit de groep gezien dat Marc het tempo van de rest drukte.

Na een aantal rondes ging ik Marc Visser in de Ramshoek buitenom voorbij. Gaaf punt, 5e versnellingsbocht met hoge snelheden. Dat moest ook want Marc had een gaatje laten vallen en dat reed ik in anderhalve ronde weer dicht. Ondertussen was het groepje Marc, Huub, Jelmer en ik geworden. Kort daarop gingen zowel Huub als Jelmer Marc voorbij en kwam ik in zijn wiel te zitten. Met nog 4 rondes te gaan leek het me duidelijk dat ook ik Marc zou passeren. Dat bleek echter nog niet zo eenvoudig. Ik kon op haren en snaren bij Marc blijven maar een aanval inzetten was er toch echt niet bij. Omdat ik merkte dat ik moe werd - ja, ja, conditie gebrek - begon er een heel klein gaatje naar Marc te ontstaan. En toen, 2 rondes voor het einde verremde Marc zich voor de GT bocht, ging wijd, trok ondertussen nog een dikke zwarte streep met de achterband (later hoorde ik dat hij zich verschakeld had en de motor in de 1e versnelling trapte). Ik kon er dus eenvoudig voorbij blazen en met nog 2 rondes te gaan beet ik op mijn tanden en ging ervoor. Marc zou mij niet meer inhalen! En dat deed hij ook niet waardoor ik een 14e plek in deze race had veroverd. Meer zat er echt niet in, te meer omdat ik blijkbaar een verkeerde band had gekozen voor deze race. De achterband bood niet de grip die ik normaal ken en bij het terugkeren in de pitbox werd duidelijk dat de band echt overleden was. Compleet aan stukken gereden helaas.

Als afsluiter van de dag mochten we om 5 uur aantreden voor onze tweede race. Nu maar weer een andere achterband gemonteerd, want de band uit race 1 kon echt niet meer. De start ging heel erg goed. Bij het wegrijden zag ik in mijn ooghoek Camiel stil blijven staan op de grid - gevaarlijk, want de achteropkomende rijders moeten dat allemaal maar op tijd zien. Ik startte aan de buitenzijde van de baan en op een of andere manier bleef daar heel veel ruimte over, iedereen schoof naar de binnenkant van de eerste bocht. Ik remde laat en kwam daardoor zomaar 4 of 5 plaatsen verder naar voren dan ik was gestart. Mooi begin! Nu vasthouden. Ik kwam achter Hugo Dullemont en Jan Bultman terecht, mannen die in de eerste race een hoger tempo hadden neergezet. Ik kon ze even volgen maar al snel moest ik ze laten gaan. Mijn race werd een eenzame. Voor me werd het gat steeds groter. En achter me, tja, dat wist ik niet natuurlijk omdat ik nooit achterom kijk. Tot zo'n driekwart van de race reed ik eenzaam maar het laatste kwart was dat niet. Helaas kwam het bezoek van achteren. Ik werd moe en daardoor zakte mijn tempo te veel. Als eerste kwam Camiel langs. Nou ben ik normaal niet blij dat iemand voorbij komt, maar in dit geval toch een beetje. Hij was dus zeker niet aan gereden op de startgrid en dat was goed. Kort daarna komt Jelmer Samplonius me voorbij en al snel gevolgd door Rodney van der Lee. Poe, 3 plekken verliezen in een paar rondjes is toch best zuur. Ik moet zorgen dat mijn conditie weer omhoog gaat, want dit kan echt niet. Volgende race beter dus!

Senne Met Fabian

Mijn grote kleine supporters waren er ook weer bij! 

 
<< Start < Vorige 1 2 3 Volgende > Einde >>

Pagina 2 van 3